Stop de Oven heeft vandaag een klacht ingediend bij de Vlaamse Overheid tegen de afdeling Stedenbouwkundig Beleid van het departement Ruimtelijke Ordening, Woonbeleid en Onroerend Erfgoed (RWO).

Het is die afdeling die de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning van de verbrandingsoven in Kampenhout heeft aanvaard onder de zogenaamde bijzondere procedure. Zoals U misschien weet kan men hierdoor een vergunningsaanvraag indienen op het Vlaams niveau en worden de lokale besturen (gemeente en provincie) buiten spel gezet.

Deze bijzondere procedure is een uitzonderingsprocedure die alleen geldig is voor aanvragen ingediend door publiekrechtelijke personen, of voor handelingen van algemeen belang. Het is evident dat het project van de afvaloven niet aan deze voorwaarden voldoet.


De aanvaarding onder de bijzondere procedure door deze overheidsdienst is geen recente ontwikkeling, en gebeurde al een eerste keer in oktober van vorig jaar. Toch hebben we nu pas beslist om te ageren tegen deze beslissing en wel om drie redenen:

De aanvaarding is onwettig

We zijn ervan overtuigd dat de aanvaarding van deze vergunningsaanvraag onder de bijzondere procedure onwettig is. Daarin worden we bijgetreden door onze raadslieden, door de omliggende gemeentes en haar raadslieden, en door de provincie Vlaams-Brabant.


De aanvaarding is niet toevallig

Niemand is feilloos en we zijn bereid te aanvaarden dat ook bij de Vlaamse Overheid al eens een inschattingsfout wordt gemaakt. Echter, in maart van dit jaar aanvaardde deze overheidsdienst voor de tweede maal deze aanvraag tot vergunning onder de bijzondere procedure. Hieruit blijkt duidelijk dat het niet om een toevalligheid gaat, maar wel om een bewuste keuze om dit project onder de bijzondere procedure te aanvaarden.


Goed bestuur is niet louter een verkiezingsslogan

In onze gesprekken met zowel politici als ambtenaren van de verschillende bestuursniveau’s vinden we een ondertoon van berusting terug. Iedereen weet dat de procedure fout zit, maar niemand lijkt bij machte om daar iets aan te doen. 
De normale gang van zaken in dit geval is afwachten tot de hele vergunningsprocedure is doorlopen, om dan een procedure aan te spannen bij de Raad van State. Die kan de beslissing dan vernietigen, en dan begint alles weer van voor af aan.

Zou het niet veel eenvoudiger zijn als we onderweg al konden bijsturen? 

In januari van dit jaar diende Stop de Oven klacht in tegen de erkende MER deskundigen in het dossier van de afvalverbrandingsoven (zie Stop de Oven dient klacht in tegen MER deskundigen afvaloven).

Intussen hebben we van de Vlaamse Overheid de feedback op onze klacht ontvangen. U kan een link naar deze brief van de Vlaamse Overheid onderaan dit bericht vinden, en onze analyse hieronder.

Conclusie van de Vlaamse Overheid

De Vlaamse Overheid geeft in haar analyse van onze klacht toe dat:

“punten van de klacht inderdaad kunnen gekwalificeerd worden als onvolledigheden, onzorgvuldigheden en onjuistheden”

We zijn blij met deze vaststelling, en we zijn ook blij dat de betrokken MER-deskundigen op het matje zijn geroepen en zich in een hoorzitting hebben moeten verantwoorden voor de verschillende tekortkomingen.

De gevolgen die de Vlaamse Overheid koppelt aan deze bevindingen kunnen we rangschikken onder het motto ‘iedereen verdient een tweede kans’ :

“De betrokken MER-deskundigen werd inmiddels wel de raad gegeven om in de toekomst dergelijke problemen te vermijden”

“De vastgestelde tekortkomingen zijn niet van die aard dat deze aanleiding geven tot het starten van een procedure tot het geheel of gedeeltelijk schorsen of opheffen van de erkenning op basis van artikel 54 van het VLAREL.”

De conclusie is dus met andere woorden: Jullie hebben gelijk, en we hebben gezegd dat ze het nooit meer mogen doen.

Zijn we nu tevreden?

Op zich is het schorsen of opheffen van de erkenning van de deskundigen nooit ons doel geweest. Waar de conclusie aan voorbijgaat is wat nu de gevolgen zijn voor het MER zelf. Er staan dus onvolledigheden, onzorgvuldigheden en onjuistheden in, dat weten we nu officieel. Moeten daar dan geen conclusies uit getrokken worden?

Daar wordt met geen woord over gerept. Of misschien toch wel, want als uitsmijter doet men een verdienstelijke poging om het belang van het MER te bagateliseren. Leest U even mee:

“Tevens is het belangrijk te vermelden dat een milieueffectenrapport enkel een beslisingsondersteunend document is en geen milieuvergunning, noch een set van vergunningsvoorwaarden. De beslissing over het al dan niet verlenen van een vergunning en het opleggen van de daarbij horende voorwaarden zijn een bevoegdheid van de vergunningleverende overheid.”

Met andere woorden, dat MER stelt allemaal niet zoveel voor. Uiteindelijk beslist de overheid.

Conclusie

Met onze klacht tegen de MER deskundigen hebben we een probleem aangekaart dat verder reikt dat alleen dit project. Het was de allereerste keer dat bij de Vlaamse Overheid een klacht werd ingediend tegen MER deskundigen (update: zie noot onderaan). Dat een MER deskundige zich in een hoorzitting moet komen verantwoorden over de fouten in het MER is dan ook du jamais vu.

Naar de MER deskundigen toe is dat alvast een signaal dat kan tellen. Uit de manier waarop de Vlaamse Overheid het belang van het MER afzwakt zouden we ook kunnen afleiden dat men bang is dat we na de MER deskundigen nu onze pijlen zullen richten op het MER zelf.

Wat gaat er nu gebeuren?

Momenteel beraden we ons over eventuele verdere stappen. Als U goede raad voor ons heeft, dan horen we het graag.

Daarnaast werken we verder aan een andere problematiek in dit dossier, maar daarover later meer.

Niet vergeten: laatste week van het openbaar onderzoek!

U allen willen we oproepen om in de laatste week van het openbaar onderzoek nog maximaal bezwaarschriften in te zamelen.

Breng ze binnen voor 20 mei! (zie mijnbezwaarschrift.be/indienen)
Laat ons niet vergeten dat dit de meest tastbare manier is om ons protest tegen dit project uit te drukken.

Download

• Brief van de Vlaamse overheid met feedback van onze klacht

Noot

Tony uit Aartselaar laat ons weten dat in het kader van de project-MER-procedure m.b.t. de hervergunning van de ISVAG-oven te Wilrijk één der MER-deskundigen is gewraakt. Dit doordat de betrokkene districtsschepen was binnen een district van de stad Antwerpen enerzijds en de stad Antwerpen de grootste aandeelhouder is van de intercommunale ISVAG anderzijds, waardoor er duidelijk sprake van belangenvermenging was.

Onze claim dat dit nooit eerder was gebeurd was ingegeven doordat men ons dat heeft verteld bij de overhandiging van de klacht. Alvast bedankt aan Tony om dat recht te zetten.

De deputatie en de gouverneur van de provincie Vlaams-Brabant hebben ook deze keer een bezwaarschrift ingediend tegen de geplande verbrandingsoven op Kampenhout-Sas. Dat staat te lezen op de website van de provincie.

De provincie hamert in haar bezwaarschrift in de eerste plaats op het feit dat de verkeerde procedure is gebruikt om de vergunning aan te vragen. Logisch, want door onterecht gebruik te maken van de bijzondere procedure kan men een bouwaanvraag rechtstreeks indienen bij de Vlaamse overheid in plaats van bij de gemeente. Op die manier worden de lokale besturen dus buiten spel gezet.

Verder wijst de provincie er ook op dat de oven regelrecht ingaat tegen de voorschriften van het Provinciaal Ruimtelijk Uitvoeringsplan voor Kampenhout-Sas, dat intussen voorlopig vastgesteld werd door de provincieraad.

Tot slot haalt de provincie nog een aantal punten uit het dossier aan om aan te tonen dat het afleveren van een vergunning onverenigbaar is met een goede ruimtelijke ordening.

Lees het artikel op de website van de provincie:

• Provinciaal bezwaarschrift tegen verbrandingsoven Kampenhout